fouten

We hanteren verschillende voorwaarden wanneer we iets goed vinden of iets fout. Als je op school zit krijg je cijfers die aanduiden hoe goed je het gemaakt hebt. Een 10 is foutloos en een 1 is waardeloos of een punt voor de moeite. Alle cijfers vanaf 6 is voldoende en als je zelfs op je examen allemaal zessen haalt, dan ben je geslaagd.
Dat betekent dat je minimaal 4 fouten mag maken of zelfs nog meer afhankelijk van de strafmaat die gesteld wordt. Strafmaat ? Ja, precies, de strafmaat bepaald eigenlijk hoe wij tegen fouten aankijken en hoezeer je dan gestraft wordt.
Als je iemand op straat neerslaat en je wordt gesnapt dan staat daar een strafmaat tegenover. De rechter bepaald in hoeverre deze hanteerbaar is en kijkt verder naar de omstandigheden. Volgens zijn interpretatie kan dat enkele maanden cel zijn of een boete of taak straf. Sommige straffen worden deels of volledig onvoorwaardelijk gegeven, waarbij je wel veroordeeld wordt maar dat je niet een straf krijgt mits je houd aan de regels. Anderzijds kijken we ook naar de schade die aangericht is. Als iemand zwaar mishandeld is dan mag je van uit gaan dat de straffen erger zijn dan iemand die niets aan heeft overgehouden aan de klap.
Als je fouten maakt op je werk dan kijkt men naar je verantwoordelijkheid, je functie en de gevolgen. Afhankelijk van wie je als leidinggevende hebt, hoe jij geliefd bent, wat de regels zijn op het werk, het beleid en andere factoren, kan het heel verschillend uitpakken of je wel of geen strafregel krijgt voor je fouten. We maken dus gebruik van verschillende richtlijnen voordat wij iets doen.
Ben je een hooggeplaatst persoon en maakt dan een fout, dan kan het gevolgen hebben voor je positie. Het is maar net wat de fout inhoudt en hoe zwaar er aan getild wordt. Zo kan je reputatie en je goede cv in één keer niets voorstellen en wordt je zonder pardon geslachtofferd. Waarom reken wij fouten zo zwaar aan ?
Geen enkel mens is 100 % foutloos en iedereen maakt fouten, maar een deel van de fouten willen wij niet accepteren en verliezen we vertrouwen in bepaalde personen. Je moet van goed vertrouwen zijn wil je anderen nog een kans geven maar als dezelfde fout nogmaals gemaakt wordt, dan zijn we onverbiddelijk.
Spiritueel gezien leren een deel van de mens juist van fouten. Als we inzien dat we fout zijn en dat kunnen ondervangen door beterschap, dan is het dat goed. Een ander deel leert pas als ze de straf moeten ondergaan en dan opent misschien hun ogen, komen de inzichten. Anderen leren niet van hun fouten en hun straffen en gaan maar door, door steeds in de fout te gaan. Dan is het toch zaak om verder te kijken waarom iemand steeds fouten maakt.
Fouten en straffen zijn dus leerprocessen waardoor er ruimte komt voor bezinning, inzichten, tijd om na te denken, verandering, loslaten, acceptatie, vergeving, liefde, vertrouwen etc. Dat geldt dus voor beide kanten.
Als iemand een fout maakt dan is het voor mij een signaal dat ik ook alert moet zijn, dat ik niet dezelfde fout maakt. Het is een reminder of een wake-up call. Verder maakt het me bewust omdat ik om anderen mensen geef, of ik het niet had voorzien of kunnen voorkomen. Ik kijk dan verder, zit daar een les achter ? of speelt er meer mee ?
Fouten horen bij ons. Onze maatschappij heeft een compleet strafrecht stelsel ontwikkeld in der loop de tijd om mensen op een manier te kunnen straffen. Hoewel iedereen vrijwel negatief kijkt als iemand fouten maakt mag je ook de andere kant op kijken. Het is een manier om mensen bewust te maken en een deel van mensen hebben het gewoon nodig. Anderzijds vinden er ook veel heftige zaken plaats waarbij niet direct strafmaatregel tegenover staat. Kijk maar eens in de landen waar oorlog woedt en waar complete anarchie heerst en de meest afschuwelijke zaken afspeelt. Ook deze zaken zijn toch leerprocessen die we zelf niet direct begrijpen.
Terug te komen op onze fouten. Fouten zijn dus niet verkeerd ook al staat er vaak consequenties tegenover. Leer kinderen van hun fouten en geef ze inzichten zodat je begrijpen wat de bedoeling is. Iemand straffen mag, maar doe het wel zo dat ze ervan kunnen leren. Ze mogen ervaren en voelen hoe het voelt wat ze gedaan hebben. Ego en onvoorwaardelijke liefde spelen hierbij zeker een rol. Als iemand zich door ego laat leiden dan kunnen fouten niet herkend worden of zelfs niet gezien als fouten. Vaak willen mensen gelijk hebben en dan verschuilen ze zich achter hun ego. Kan je iemand vergeven uit liefde, dan wil je een fout wel een keer met de mantel der liefde bedekken. Anderen zijn weer onverbiddelijk als iemand een fout maakt en dat schept toch ook weer slechte relaties.
Bij fouten is het goed om bewust te zijn hoe te handelen en ook verder te kijken wat we er van kunnen leren en of het datgene bereikt wat we allemaal willen bereiken. Kunnen we er van leren ?
Bij fouten speelt ook het vertrouwen een grote rol. Kunnen we iemand nog vertrouwen als degene een fout gemaakt heeft. Eigenlijk moet je het andersom kijken. Waarom vertrouw je iemand niet meer die een fout gemaakt heeft ? In zulke situaties mag je verder kijken en dan bedoel ik dus naar zijn verleden. Heeft ie eerder fouten gemaakt, doet ie zijn werk goed, heeft ie verder een goede staat van dienst, wat zijn de gevolgen, leert ie ervan, etc.
De meeste verliezen meteen hun vertrouwen in een persoon en kijken dan beperkt naar alleen de fout en niet verder naar de persoon zelf. Het zegt in eerste instantie ook iets over jezelf en is vaak een rationele overweging.
Maar als je de tijd neemt en alles rustig doorkijkt en op je gevoel afgaat dan willen we ons vaak genuanceerder opstellen. Oordeel dus niet te snel en kijk verder om er ook van te leren.
Besef geen mens is foutloos, iedereen maakt fouten, en fouten horen bij ons leven. We leren van fouten maken, dat zit in ons aard. De mensheid is groter geworden door fouten. Zo is het leven.

Advertenties